Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

• Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
• Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
• Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
• Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

• Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
• Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
• Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
• Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

• Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
• Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
• Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
• Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει…

• Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή.
• Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.
• Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα;
• Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο.

Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι.

Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα.

Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.»

Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια.

Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις

Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις.

Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη που μουρμουράει στο κεφάλι μας, το άγχος για το πώς θα φανούμε, ο φόβος για το που θα πάμε .

Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Στην καρδιά του Μεγάρου Αρσάκη, εκεί που η ιστορία γίνεται μέρος της πόλης, δύο οργανισμοί με κοινή πίστη στη ζωντανή καλλιτεχνική δημιουργία, συναντιούνται για να ανοίξουν έναν νέο διάλογο ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική, το σώμα, το ένδυμα και τον ίδιο τον χώρο. Τα πρόσωπα του έργου, η Μελίνα, η Ξένια, η Ίνγκριντ, ο Άρης και οι άλλοι, φύλακες και κρατούμενοι μαζί, σάρκα από τη σάρκα της μεταπολίτευσης, βυθισμένοι ως το λαιμό στη δύσοσμη «ψηφιακή σούπα» που προέκυψε από την άστοχη ανάμιξη των ετερογενών υλικών της, παλεύουν απελπισμένα για να βρουν τον αληθινό, αναλογικό εαυτό τους. Τη μετάφραση έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος ενώ ο Νικορέστης Χανιωτάκης έχει αναλάβει τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου. Το Θέατρο Ζίνα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 400 θεατές, ενώ διαθέτει μπαρ στο φουαγιέ στο οποίο μπορεί να παραγγείλει κάποιος το ποτό του για το διάλειμμα της παράστασης, καθώς και ένα μικρό σνακ, όπως στο σινεμά. Πώς ξαναχτίζει κανείς τη ζωή του όταν τίποτα δεν είναι όπως πριν; Μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια, την αντοχή και τη δύναμη να συνεχίζεις, όταν όλα σου λένε να παραιτηθείς.

Δείτε ακόμα

Το κατάλαβα όταν γνώρισα τους συγγενείς μου. Όπως βλέπετε όμως, «ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ωστόσο, καμιά φορά τέτοιοι άνθρωποι έχουν και δύναμη. Είστε λίγοι όμως οι θιασάρχες που θέλουν οι συνάδελφοί σας να συνεργάζονται. Και γιατί πια, έχει μπει μέσα στο DNA μου ότι το καλό φέρνει καλό και το κακό φέρνει κακό.

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έχουν αλλάξει πολλά στον καταμερισμό των οικιακών, γονεϊκών και φροντιστικών εν γένει αγγαρειών, αλλά δεν… Ενα απαραίτητο αξεσουάρ του εγχώριου πακέτου ευδαιμονίας που ονομάζεται «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η βαθιά ενόχληση όταν ερευνώνται… Οι Δημήτρης Μπασλάμ, Αργύρης Μπακιρτζής και Φώτης Σιώτας ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια ξεχωριστή μουσική παράσταση για όλη την οικογένεια, στις 26 Η παραγωγή προσεγγίζει αυτά τα θέματα ανοιχτά και άμεσα και μπορεί να είναι συναισθηματικά προκλητική. Και στις δύο παραγωγές που λαμβάνουν χώρα στις δύο χώρες, παίρνουν μέρος καλλιτέχνες από την Ελλάδα και Γερμανία.

Η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου διηγήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες… Ο Στράτος δεν μπορεί να πεί ψέματα. Η παράσταση έχει αποσπάσει βραβείο κοινού All4Fun και βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Μεταφραστών. Δυο ανίκανοι κλέφτες ετοιμάζονται για τη ληστεία του αιώνα που όπως φαίνεται τείνει να καταλήξει σε ληστεία της συμφοράς.

Είναι το μοναδικό μπαρ μαζί με το θρυλικό The Connaught που είναι τόσο χρόνια σταθερά μέσα στην πενηντάδα. Και γενικά στην αθηναϊκή μπαρ σκηνή, αφού μας έμαθε να πίνουμε cocktails, αλλά και στα 50s αφού αυτό μπήκε πριν αρκετά χρόνια για πρώτη φορά και μας σύστησε τη λίστα. Με πυξίδα την υψηλή ποιότητα, το zero waste, το sustainability αλλά χωρίς να χάνει σε κανέναν βαθμό η διασκέδαση και η εξαιρετική φιλοξενία το Line έχει γίνει παγκόσμιος προορισμός. Νομίζω ότι το στίγμα τους στην αθηναϊκή και παγκόσμια σκηνή το έχουν αφήσει ήδη και είναι σίγουρο ότι θα πάνε ακόμα ψηλότερα. Ο ηθοποιός «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών – ««Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, πέρασα υπέροχα μαζί του 25 χρόνια» Η Αθήνα κρύβει αρκετές μικρές εκκλησίες που τελούν τις ιερουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας με κατάνυξη, χωρίς την πολυκοσμία των μεγάλων ναών.

Baba Au Rum: Το «σπίτι» των πολύπειρων drinkers

Αν δεν τα έχεις απολαύσει ήδη, μπορείς εύκολα να τα βάλεις στο πρόγραμμά σου και να τα δοκιμάσεις ένα προς ένα. Είτε γιατί αποτελούν signature κοκτέιλ τους, είτε γιατί, απλά, εκεί θα τα πιούμε στην αρτιότερη μορφή τους. Αγαπημένα μπαρ στην Αθήνα, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν πολλά και αγαπημένα ποτά επίσης. Είναι μία cool επιλογή και μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε 52 κλασσικές αλλά και original συνταγές από τον κατάλογο. Στην πάνω πλατεία της Αγίας Παρασκευής θα βρεις το πρώτο street bar της Αθήνας.

κλασικά κοκτέιλ: συνταγές και συμβουλές από τον πλέον ειδικό

Ο όρος έγινε μέρος του αμερικανικού λεξιλογίου όταν η 18η τροπολογία του αμερικανικού συντάγματος έθεσε σε ισχύ την ποτοαπαγόρευση σε εθνικό επίπεδο από το 1920 ως την κατάργηση της το 1933. Αποτελεί ένα από τα μπαρ που έχουν ξεχωρίσει για την παρεΐστικη ατμόσφαιρα που δημιουργεί, τα εξαιρετικά cocktails και την ευχάριστη διάθεση. Σε όλη την Αθήνα θα βρεις μαγαζιά που συνδυάζουν δημιουργικότητα, δεξιοτεχνία και εκλεκτά υλικά για να μας χαρίσουν μοναδικές απολαύσεις. Έπιασαν οι ζέστες και θέλεις να δροσιστείς με ξεχωριστά και μοναδικά cocktail μέχρι να πας διακοπές; Το neolaia.gr σου προτείνει τα καλύτερα cocktail bar της Αθήνας! Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, η διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη. Αν ήτανε χρώμα θα ήταν ουράνιο τόξο, αν ήταν άρωμα θα ήταν ένα που σου φτιάχνει τη διάθεση και σε κάνει να αισθάνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, αν ήταν αίσθημα, θα ήταν αυτό της αγκαλιάς, της φιλίας,…

El Patron: Μέρες και νύχτες μπλεγμένες με γεύση και απόλαυση, στο πιο latin-alternative σκηνικό των δυτικών προαστείων

Δοκιμάστε και το ζεστό Negroni με Campari, λικέρ φουντουκιού, κόκκινο βερμούτ, bitter σοκολάτα και Cynar (λικέρ αγκινάρας). Δοκιμάστε το Butter Call Saul με τεκίλα, μεσκάλ, ψημένο καλαμπόκι, εσπεριδοειδή, μπαχαρικά και βούτυρο ή το Peter Poppins που συνδυάζει κονιάκ και παλαιωμένο ρούμι μαζί με σέρι και αρωματικά bitters. Ανεβαίνοντας σε αλκοολικούς βαθμούς συναντάμε και παραλλαγές κλασικών κοκτέιλ, με μίνιμαλ εμφάνιση και ισορροπημένη γεύση αλλά και signature προτάσεις-έκπληξη. Ξεχώρισα το σχεδόν διάφανο Bare Havaiana, που κάπως καταφέρνει να είναι Rum Fashion, Cuba Libre και Daiquiri μαζί, και το πολύ ωραίo Kiss me Goodnight, με ιρλανδέζικο ουίσκι, αρώματα ψωμιού και ποπ κορν και αλμυρή καραμέλα. Οι bartenders Θάνος Κριμπούρας και Χριστίνα Φωκά, μαζί με τον συνέταιρό τους, Αντώνη Δημητρή, επέλεξαν το διπλής ανάγνωσης όνομα θέλοντας να αποτυπώσουν το αγνό, το φυσικό, το απροσποίητο, αλλά και την ιδέα της επαφής. Η βερμουτερία απέναντι από το βυζαντινό εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων, με το ντεκόρ που αντλεί έμπνευση από βοτανικό κήπο και φωτιστικά με ωδικά πτηνά, έχει προτάσεις για όλες τις ώρες.

Τα 7 καλύτερα μπαρ στη Βαρσοβία

• Επόμενη must taste ενότητα είναι τα δημιουργικά Summer Τails, που περιλαμβάνουν φρουτώδεις συνταγές όπως το Balux Summer Project και το Mystic Flower.
• Το «Porto Marina» έκανε ολικό lifting και ντύθηκε σε λευκό και κόκκινο, δίνοντας μια κοσμοπολίτικη νότα στην περιοχή –ακόμα και ο σχεδιασμός της πισίνας παραπέμπει στον εξωτικό προορισμό– και έναν επιπλέον καλό λόγο για «summer in the city».
• Αν έπαιζε σε time lapse η εξέλιξη της σκηνής των αθηναϊκών μπαρ, το Βaba au Rum θα ήταν πάντα εκεί, σημείο αναφοράς.
• Τα βράδια, το σημείο να πιείς το κοτέιλ σου χωρίς μουσικές και πολυκοσμία.

Και κάπως έτσι, το φετινό #1 απέδειξε ότι το less is more, αρκεί να το κάνεις όπως πρέπει. Αν προσθέσεις και το vibe που θυμίζει τα στέκια στο Trastevere της Ρώμης, με φόντο memorabilia της AS Roma, καταλαβαίνεις γιατί όλος ο κόσμος μιλάει για το Leone. Μέσα έχει και ένα λικέρ από πράσινο τσίλι, ενώ για γαρνιτούρα έχει μια πούδρα από τα leftover της ζύμωσης της τομάτας και σερβίρεται σε ποτήρι old-fashioned με ένα κομμάτι καθαρού πάγου. Το αλάτι που θα βρεις στο rim είναι από φλούδες από μανταρίνι και απομεινάρια από τις πιπεριές. Στη συνέχεια φτιάχνεται ένα cordial από αυτά και μαζί με χυμό από φρέσκο lime γίνεται η σύνθεση του ποτού. Ύστερα στραγγίζεται και προστίθεται ψιλοκομμένη καυτερή πιπεριά, όπως και ένας διαυγής χυμός από μανταρίνια ο οποίος μαζί με τις φλούδες μαγειρεύεται με mandarin pepper και bourbon pepper.

Τα βράδια, το σημείο να πιείς το κοτέιλ σου χωρίς μουσικές και πολυκοσμία. Ιδιοκτήτης ειδήμων στα ποτά και τα κοκτέιλ, πιο ατμοσφαιρικό δε θα μπορούσε να είναι, κρυμμένο πίσω από μια πόρτα της οποίας το κουδούνι πρέπει να βρεις να χτυπήσεις για να μπεις… Εγώ λέω να πας! Θα έχεις φυσικά την ευκαιρία να απολαύσεις και κρασιά και άλλα πολλά ποτά για όλα τα γούστα.

Από το απόγευμα και μετά, στο cocktail bar της Λαοδίκης στη Γλυφάδα, θα απολαύσεις εξαιρετικές δημιουργίς από τον Xavier Μισαϊλίδη στα χαρακτηριστικά πλαστικά ποτήρια! Έχει καταφέρει να γίνει ένα από τα πιο In στέκια της περιοχής και όχι άδικα. Το Teras συνδυάζει το cocktail bar, τον καφέ και την Τέχνη με ειδικά workshops και σεμινάρια.

Μπορείς να απολαύσεις όλα αυτά που ετοιμάζουν σε μια τις πολλές όμορφες γωνιές του, μέσα και έξω στα σκεπαστά και στα ανοικτά σημεία της καταπράσινης αυλής που κάποτε ήταν θερινό σινεμά. Ακολούθησε το American azor Dream Bar σε ένα ακόμα ιστορικό κτίριο του κέντρου της Αθήνας με 6 από τα σπουδαιότερα cocktail bar της Αμερικής. Στην περίπτωση του Θάνου Προυναρούς, όλες οι παραπάνω μεταβλητές βρίσκονται σε μια πλήρη αρμονία και ισχύ, αφού το Baba Au Rum, το bar που μας σύστησε στο fine drinking και πιο πρόσφατα στο fine accessorising είναι ένας σταθμός στη διεθνή cocktailing σκηνή με (πολλές και) σπουδαίες διακρίσεις.